@ppy hour - een experiment om minder vaak op Whatsapp te kijken

Waarom voel ik zoveel onrust?

Eigenlijk weet ik dat wel. Omdat ik om de haverklap m’n Whatsapp open. Wanneer ik aan iets groots wil werken, wanneer ik behoefte heb aan pauze én op momenten waarop er even niets gebeurt. En de grap is, hoe minder lekker ik in mijn vel zit, hoe vaker ik kijk. Of andersom?

Wanneer ik wél rust ervaar

Een paar weken terug had ik een hele ochtend aan één groot ding gezeten. En toen was het ineens 12 uur. Het voelde als het leukste werk ter wereld. Omdat ik de diepte in was gegaan. Eén ding volledig doen. 
Wat een vol-doen-ing!

Het tegenovergestelde van Whatsapp: afleiding die mij steeds naar de oppervlakte trekt.

Ik wil echt minder vaak m’n Whatsapp openen!
Je hebt van die mensen die hun telefoon steeds vergeten.
Zo iemand wil ik worden.

Oke, wat is mijn plan?

De strategie van het bundelen. Ik ga de afleiding samenbinden, bijeenbrengen. Odido suggereert het al met de term ‘databundel’. ;-) Ik ga letterlijk mijn data bundelen: ik verzamel appjes en ik bekijk ze pas op @ppy hour!

Een vriendin raadde de app ScreenZen aan. Een app, om een andere app minder te gebruiken, ironisch, maar oké. Ik stel 'm in: WhatsApp, 3 keer per dag, 7 minuten.

Wat mij opvalt:

Er is een verschil tussen de berichtjes die ik krijg, willen lezen, of zelf iets willen sturen, omdat ik simpelweg iets wil regelen. Deze laatste vind ik het lastigst. Ik merk dat ik toch nog steeds te vaak Whatsapp open om even snel iets te sturen, zodat het uit mijn hoofd is, geregeld. Liever iets wegstrepen dan iets nieuws maken. Ik verkies afhandelen boven rust en diepgang. 

Een kleine tweak

‘Je wil toch rust?’ vraagt een vriendin tijdens een wandeling, ‘Dan moet je niet steeds tussendoor dingen gaan regelen! Verzamel ze op een lijstje.’ Dus start ik een lijstje in mijn agenda waar ik steeds als ik iets bedenk wat ik wil appen dat noteer. 

Waarom dit voor mij werkt?

Die zeven minuten voelen als een spel. Een plezierige strijd tegen de klok. Ik ga er helemaal klaar voor zitten. Ik pak mijn bundeltje; dat wil zeggen, ik hoepel op naar een rustig plekje. Met mijn agenda, mijn appy hour lijstje, pen, en ik was hem bijna vergeten: mijn telefoon!

Na ruim 4 weken @ppy hour voel ik meer rust. Bijvoorbeeld om dit experiment op te schrijven. En ik voel meer voldoening. Ik merk stille, lege momenten op, die ik vroeger niet opmerkte. Het gevoel van rust motiveert mij om mijn telefoon steeds vaker te laten liggen.

Maar dat was de eerste weken nog niet zo! Toen voelde ik mij nog onrustig en was het best lastig. Dus heb ik de eerste weken een beloning gebruikt om mezelf te motiveren. Ik maakte een bakje met kanskaarten met allerlei beloningen. Van kleine dingen die ik mezelf niet zo snel gun, zoals een kop koffie in een café in mijn eentje (dat kan toch net zo goed thuis) tot leuke uitspraken. 

Koop een boek dat je al lang wilde hebben.
Vandaag ga je zo veel mogelijk spijbelen. Veel plezier!
Zeg een afspraak af waar je tegenop ziet. Zonder reden.

Wanneer ik goed gebundeld had, mocht ik een kanskaart trekken.
Die koffie in m’n eentje heb ik trouwens nog steeds niet getrokken, maar ja, dat kan ook thuis ;-)

Heb ik iets gemist?

Eén keer!
De voetbaltraining van mijn zoon was verplaatst naar een andere plek.
Dat zag ik te laat, dus miste hij de training.
Hij vond het trouwens helemaal niet erg. 
Nu kon hij rustig mee-eten na een lange schooldag.
Een happy end.

Wat wordt jouw experimentje?

Wat is jouw om-de-haverklap-magneet?
Hoe wil jij je voelen?
Wat komt er op jouw kanskaarten?

Benieuwd naar jouw experiment!