Een lijstje, een laken en heel veel raketjes

Jip en Janneke zitten op korfbal.
Ze hebben schoenen die piepen in de zaal.
Ze zijn gekozen als aanvoerders!
‘Hoera’, riep Jip.
‘Tof’, dacht Janneke.
‘Nu zijn we de baas!’

Maar hun vriendjes komen steeds te laat.
Steeds te laat voor de training.
En als ze er dan eindelijk zijn, spelen ze de bal nooit over.
Ze rennen met de bal alsof hij helemaal van hen is.
En hun club outfit?
Die vergeten ze.
Zo zien ze er helemaal niet uit als een team!

Jip en Janneke vinden dat niet tof.
‘Zo kan het niet langer,’ zegt Janneke.
‘Het moet anders,’ knikt Jip.
En ze huppen van hun ene voet op hun andere, zoals echte aanvoerders dat doen.

Die middag roepen ze het team bij elkaar.
Jip en Janneke hebben een plan bedacht.
Een héél goed plan.
Het beste plan van de héle korfbalclub.

‘Luister,’ zegt Janneke met een ernstig gezicht.
‘Jullie moeten niet steeds te laat komen.’
‘En niet de bal voor jezelf houden,’ vult Jip aan.
‘En je club outfit,' zegt Janneke, ‘die mag je niet vergeten. Nooit.’
De kinderen knikken een beetje.

‘Wie te laat komt, moet een extra rondje rennen,’ legt Janneke uit.
‘En we gaan punten tellen,’ zegt Jip. ‘Voor je outfit.’
‘Heb je ‘m aan? Dan krijg je een punt,’ zegt Janneke.
‘Vergeet je ‘m? Dan raak je al je punten kwijt,’ zegt Jip.
‘Alles kwijt,’ herhaalt Janneke.
‘Naar nul,’ zegt Jip.

Jip trekt een laken weg.
‘Tadaaa! Ons leaderboard!’
Bovenaan komt degene die het vaakst overspeelt.
En wie bovenaan staat, krijgt na de wedstrijd een raketje.

Het is dinsdag.
De jongen met de krullen komt te laat.
Hij houdt zijn buik vast van de spanning.
Hij wil helemaal niet te laat komen.
Nu moet hij een extra rondje rennen, terwijl iedereen kijkt.
Hij wordt er rood van.
Vuurrood.
Hij denkt zelfs even dat korfbal maar stom is.

Het meisje uit de straat komt ook te laat.
Zij haalt haar schouders op.
Ze rent haar extra rondje.
Eigenlijk vindt ze rennen juist leuk.
Daarom is ze natuurlijk ook op korfbal gegaan!
Maar blijkbaar is rennen nu een straf.

Het meisje met de hoge staart heeft al acht trainingen haar club outfit aan.
Acht!
Maar vandaag zit haar shirt nog in de was.
‘Je punten zijn weg,’ zegt Jip plechtig.
‘Alles,’ zegt Janneke.
Het meisje met de staart slikt.
Haar gezicht wordt nat.

Het kleinste jongetje staat bovenaan het leaderboard.
Met twaalf overspeelbeurten.
Twaalf!
Hij krijgt voor de derde keer een raketje.
Misschien wel de vierde.
Hij weet het zelf ook niet meer.
Weer een raketje…
Onder hem staat het meisje met rood haar.
Met elf.
Ze wil hem heel graag inhalen.
Heel erg graag.
Op nummer drie staat een ander jongetje.
Hij heeft vier.
Maar hij kijkt niet meer naar het bord.
Hij kijkt naar zijn schoenen.
‘Ze zijn toch al veel beter,’ zegt hij zacht.

En Jip?
En Janneke?
Die kijken beduusd naar hun bord vol cijfers.
Is hun plan wel het beste plan van de hele korfbalclub?